+

افشاي پيامدهاي بنزين سرطان‌زا

ارسال شده در 1393/03/19
افشاي پيامدهاي بنزين سرطان‌زا
وقتي بنزين پتروشيمي اضافه شد، با چند مساله مواجه بوديم. تعداد روزهاي پاك به نصف رسيده بود. از 32 روز در سال 87 و 88، به 14 روز در سال 89 و سه روز در سال هاي 90 و 91 رسيده بوديم. علت اصلي عدم پاك بودن هوا، ذرات معلق زير 5/2 ميكرون بودند، چون آروماتيك بالارفته بود، ذرات معلق هم بالارفته بودند، چرخه واكنش اتمسفري ايجاد شده بود و تعداد روزهاي پاك ما پايين آمده بود و رسيده بود به سه روز در سال 92.
 
 
در هيچ جاي دنيا بنزين از پتروشيمي بيرون نمي آيد و وارد چرخه سوخت نمي شود. اگر يك جايي در دنيا پيدا كرديد كه بنزين را از پتروشيمي بيرون آوردند، ما مي شويم دومين اش. ما براي كمبود بنزين داخلي اين كار را كرديم، اين حلال هايي كه از پتروشيمي بيرون مي آيد خيلي خوب و حتي عالي مي سوزند، عدد اكتاني كه از برخي از اين حلال ها ديده شده، 106 يا 110 است. اكتان را بالامي برد اما آيا هرچيزي كه خوب مي سوزد را بايد ريخت در بنزين؟ اين منطقي نيست
ما نگراني مان بيشتر در زمينه بنزن بود كه خوشبختانه با حذف بنزين پتروشيمي خيال مان راحت شد و اميدواريم كه رسيدن به بقيه ويژگي هاي استاندارد يورو4 هرچه زودتر در وزارت نفت اتفاق بيفتد تا سوخت مناسب داشته باشيم. سوخت مناسب يعني آلودگي كمتر. تا امروز ما هيچ روز ناسالمي نداشتيم. ما از ابتداي سال شش روز پاك داشتيم و هيچ روز ناسالم پتروشيمي اصولابنزين توليد نمي كند. اين حلال هاي پتروشيمي مصارف صنعتي دارند و براي صادرات مي شود استفاده كرد حتي اگر اين حلال ها را صادر كنيم از نظر اقتصادي به نفع مان است، تا بدهيم مردم بسوزانندش هواي كلانشهرها و حتي شهرهاي كوچك مدت هاي مديد است كه مريض شده: مرضي كه علاجش به فاكتورهايي وابسته بود كه گره اش چنان پيچ خورده بود كه شايد كسي گمان نمي كرد بتواند با تغيير سياست هاي دولت تغيير كند و حتي باز شود. هر روز هواي كلانشهرها ناسالم اعلام مي شد، گهگاهي هم به مرز هشدار مي رسيد. رييس سازمان حفاظت محيط زيست، آلودگي كلانشهري چون تهران را در حدي مي ديد كه به خانواده هايي كه فرزندان نابالغ داشتند توصيه كرده بود شهر را ترك كنند.
 
سوخت و خودرو دو سر ريسمان پر گره هواي خاكستري بودند: سوختي كه توليد خودمان بود و مجبور شده بوديم به خاطر تحريم هايي كه كشورهاي دنيا عليه مان روا داشته بودند به آن افتخار كنيم، سوختي كه ميزان مرگ و مير آدم هاي شهر را بالابرد، هر روز حداقل 10 مرگ فقط به خاطر هواي آلوده و سوخت آلوده. سوختي كه از پتروشيمي ها راه به پمپ بنزين ها گشوده بود، كاري كه هيچ كشوري در دنيا حاضر به انجامش نيست و كارشناسان سوخت در سراسر جهان به آن واقف هستند كه بنزين پتروشيمي جز سرطان زايي براي مردم، كاري از پيش نمي برد. اما از اواخر سال گذشته و از اول امسال، بنا به رايزني هاي سازمان محيط زيست و وزارت نفت، سوخت پتروشيمي از چرخه سوخت خودروها حذف شد. رييس سازمان از ابتداي رياستش در اين دوره از دولت، با پافشاري بر حل بحران آلودگي هوا در هيات دولت بالاخره توانست با همكاري متوليان سوخت اقدامي مهم انجام دهد: حذف بنزين پتروشيمي. وزارت نفت هم براي جبران كمبود بنزين در كشور اقدام به واردات بنزين كرد. همين اقدام منجر به توزيع سوخت يورو4 در شهرهاي آلوده شد: اقدامي كه قرار است در كل كشور فراگير شود، روزي. در اين خصوص به گفت وگو با سعيد متصدي، معاون انساني سازمان حفاظت محيط زيست نشستيم. او كه زماني در كميته محيط زيست شوراي اسلامي شهر تهران هم عضويت داشت از تصميمات جديد دولت در خصوص كاهش آلودگي هوا خبر مي دهد، تصميماتي كه برخي گرفته شده اند و در حال اجرا و برخي ديگر در حال گرفته شدن هستند.
در سال هاي گذشته، دولت دهم اقدام به توليد بنزين كرد: بنزيني كه وارد چرخه مصرف سوخت شد و مشكلات عديده يي را براي هواي شهرها ايجاد كرد. علت در تحريم بود يا هر چيز ديگر كه بنزين از پتروشيمي به چرخه سوخت كشور وارد شد. البته تا مدت ها اينكه بنزيني كه استفاده مي كرديم، بنزين پتروشيمي بود را اعلام نكرده بودند و مردم نمي دانستند. تنها افتخار توليد بنزين داخلي مانده بود براي دولتمردان و رسيدن به خودكفايي. در دولت جديد اعلام شد سهم عمده يي از بنزين مصرفي، بنزين پتروشيمي است كه تماما سرطانزاست. كمي از جزييات سوخت مصرفي در اين چند سال بگوييد و فاصله اش با استانداردهاي جهاني.
زماني يك فعاليتي ايجاد شده بود براي ارتقاي كيفيت بنزين و متاسفانه تبليغات زيادي هم راجع به خودكفا شدن بنزين و بحث مسائل مربوط به بهبود كيفيت سوخت شده بود يكسري مواردي مطرح بود كه برمي گردد به دو يا سه سال قبل، يعني حدود سال هاي 90 و 91. ما مطالعاتي در كشور انجام مي داديم، در آن زمان، من استاد دانشگاه بودم و دانشجويانم در قالب پروژه و كار تحقيقاتي، كارهايي انجام مي دادند. در قالب همين پروژه ها، به يكسري موارد نگران كننده رسيديم كه منجر به اندازه گيري هايي شد كه در آن سال ها در رابطه با بحث بنزن، تولوئن، زايلن و اتيل بنزن انجام داديم. اعداد نگران كننده بودند و نسبت به استانداردها فوق العاده بالا. بخشي از اين اعداد نگران كننده زمان تخليه سوخت از تانكر به پمپ در پمپ بنزين ها ايجاد مي شدند كه تا هزار برابر حد استاندارد بودند. لذا وقتي نگاه مي كنيم، مي بينيم كه اين نمي تواند در قالب خود بنزين باشد، بحث زايلن، بنزن و تولوئن، آروماتيك هايي هستند كه حالت تبخيري دارند، هرچه ميزان آروماتيك ها بيشتر باشد، ميزان تبخيرها در هوا بيشتر است.
 
بررسي هايي كه انجام شد، ديديم كه يكسري فرآورده هايي از داخل پتروشيمي وارد بنزين مي شوند به دلايل مختلف. يكي از مهم ترين دلايلش اين است كه ما ميزان توليدي كه داشتيم با ميزان مصرف مان برابر نيست. مصرف ما بيشتر از ميزان توليدمان است و اين توليدات يا بايد وارد بشود تا بتوانيم مصرف مان را پاسخگو باشيم، يا بايد مصرفمان را كم كنيم. اين مابين راه سومي به وجود آمد و آن اينكه يكسري از حلال ها از پتروشيمي به بنزين اضافه شوند. نام هاي مختلفي هم برايش گذاشتند تحت عنوان پتروبنزين، ريفورمر (reformer)، اكتان افزا كه درنهايت بر محصولي كه از پتروشيمي بيرون مي آمد، بنزين نام گذاشتند و قرار بود اين محصول كسري مابين ميزان توليد تا ميزان مصرف مان را جبران كند. اين بنزين به وفور اضافه و متاسفانه اعلام شد ما در اين زمينه خودكفا شديم. از آن طرف اعداد و ارقام نشان مي داد ميزان بنزن هوا فوق العاده بالارفته است، بررسي هاي بيشتري كه انجام داديم، ديديم نه تنها در شهرهاي بزرگ كه در شهرهاي كوچك هم اين مساله در حال وقوع است. در تهران، اراك و شيراز بررسي هاي انجام شده نشان مي داد كه ميزان بنزن موجود در هوا همچنان در حال افزايش است. در اين ميان تنها منبع بنزن مي توانست يا تبخير از پمپ بنزين باشد يا تبخير از باك بنزين. بر اساس بررسي هاي ما، خودروها به كنيستر مجهز بودند در نتيجه بخارات ناشي از باك و خود خودرو مي رود در كنيستر گرفته مي شود و فقط زماني مي تواند بنزن وارد محيط شود كه در باك باز مي شود و صاحب خودرو مي خواهد باك را از بنزين پر كند. در اين صورت است كه بنزين داخل مي شود و بخارات بيرون مي آيد و منبع ديگري نمي تواند داشته باشد. بررسي ديگري روي بنزين پتروشيمي ها داشتيم، آنچه حلال بود و اسمش را گذاشته بودند بنزين پتروشيمي. ديديم ميزان بنزن اين فرآورده يي كه از پتروشيمي بيرون مي آيد، بين 2 تا 10 درصد است.
 
ميزان استاندارد بنزن در هواي محيط و در سوخت مصرفي بايد چقدر باشد؟
ميزان بنزن در سوخت بايد زير يك درصد و ميزانش در هواي محيط بايد يك و نيم PPB باشد يعني «Part Per Bilion». در صورتي كه فرآورده يي كه بيرون مي آمد بين 2 تا 10 درصد بنزن داشته كه درواقع يك حلال بود. اين يك نكته بسيار مهم است كه بايد به آن توجه كنيم، در هيچ جاي دنيا بنزين از پتروشيمي بيرون نمي آيد و وارد چرخه سوخت نمي شود. اگر يك جايي در دنيا پيدا كرديد كه بنزين را از پتروشيمي بيرون آوردند، ما مي شويم دومين اش. ما براي كمبود بنزين داخلي اين كار را كرديم، اين حلال هايي كه از پتروشيمي بيرون مي آيد خيلي خوب و حتي عالي مي سوزند، عدد اكتاني كه از برخي از اين حلال ها ديده شده، 106 يا 110 است. اكتان را بالامي برد اما آيا هرچيزي كه خوب مي سوزد را بايد ريخت در بنزين؟ اين منطقي نيست.
 
تنها ايرادي كه به بنزين پتروشيمي وارد مي شود، همين تركيبات آروماتيك است؟
كلامشكل از BTX (بنزن، تولوئن، زايلن) است، آنچه از بنزين پتروشيمي بيرون مي آيد، حاوي اين سه ماده است كه خطر بنزن از بقيه بيشتر است، آنها هم خطر دارند، آروماتيك هستند اما اثرشان را در جاي ديگر مي گذارند. بنزن، بر اساس اعلام سازمان جهاني بهداشت، سرطان زاست. سازمان جهاني بهداشت اعلام كرده بنزن يك تركيب سرطان زاي قطعي است يعني شكي در آن نيست. موسسه بين المللي سرطان شناسي IARC سالانه اعلام مي كند چه چيزهايي قطعي سرطان زاست، چه چيزهايي احتمال سرطان زايي دارند و چه چيزهايي اصلاسرطان زا نيستند. بنزن، بر اين اساس، سرطان زاي قطعي است، با قطعيت 100 درصد.
 
اين اتفاق، ورود بنزين پتروشيمي به چرخه سوخت دقيقا از كي شروع شد؟
سال هاي 88، 89 بود كه بنزين پتروشيمي به سوخت مصرفي اضافه شد. البته با بنزين پالايشگاه مخلوط مي شد اما بازهم ميزان بنزينش، از 5/2 درصد پايين تر نيامده بود در واقع عدد 5/2 درصد، حداقل ميزان بنزن موجود در سوخت مصرفي بود، يعني 5/2 برابر بيش از حد استاندارد. حالااين اضافه شده بود و مردم چون سوخت خوب مي سوخته فكر كردند يورو4 شده در صورتي كه اين واقعيت چيزي متفاوت از اين قضيه بود. نكته بعدي خود تولوئن و زايلن آروماتيك است. سطح آروماتيك هاي بنزين ما را بالابردند. حداكثر ميزان آروماتيك در بنزين 35 درصد است و در بعضي از موارد، اين ميزان به 45 و حتي 50 درصد مي رسيد. تركيبات آروماتيك در واكنش هاي اتمسفري شركت مي كنند و باعث توليد ذرات زير 5/2 ميكرون مي شود و اين يعني پيدا كردن منبع مشكل عمده ما در شهرهاي بزرگ. سهم عمده يي از توليد ذرات 5/2ميكرون همين تركيبات آروماتيك هستند كه در حال حاضر بالاترين غلظت را در كشور ما اين آلاينده دارد.
 
چند درصد از منبع ذرات 5/2 ميكرون را مي توانيد به آروماتيك ها اختصاص دهيد؟
اين اتفاق در چرخه اتمسفري قرار مي گيرد، من نمي توانم بگويم چند درصد از كل ماجرا سهم آروماتيك هاست اما منبع اصلي ماجرا ست، حداقلش اين است كه از 50 درصد بيشتر تاثير مي گذارد. از يكسو ميزان آروماتيك ها را در سوخت بالابرديم و از سوي ديگر بنزن را. نتايج آزمايشگاهي اش هم هست كه نشان مي دهد در سال 91، ميزان بنزن در برخي پمپ بنزين هاي تهران 9/6 درصد، ميزان آروماتيك ها بالاي 50 درصد بوده و برخي به 70 درصد هم رسيده اند.
 
اين اعدادي كه مي گوييد بر اساس استاندارد جهاني است يا با استانداردي ايراني سنجيده مي شوند؟
استاندارد يورو4 در سوخت مي گويد بنزن بايد زير يك درصد باشد و آروماتيك ها زير 35 درصد. ما مگر ادعا نداريم سوخت مان يورو4 است؟ كسي كه ادعا مي كند، بايد اسپسيفيكيشن و ويژگي هاي يورو4 را تامين كند اما متاسفانه در سوخت دوره پيش تنها از نظر اكتان تامين شده بود و بقيه فاكتورها به حال خود رها شده بودند.
 
عدد اكتان سوخت قبلي چند بود؟
بالاي 95 بود اما اينها مال قبل بود. وقتي بنزين پتروشيمي اضافه شد، با چند مساله مواجه بوديم. تعداد روزهاي پاك به نصف رسيده بود. از 32 روز در سال 87 و 88، به 14 روز در سال 89 و سه روز در سال هاي 90 و 91 رسيده بوديم. علت اصلي عدم پاك بودن هوا، ذرات معلق زير 5/2 ميكرون بودند، چون آروماتيك بالارفته بود، ذرات معلق هم بالارفته بودند، چرخه واكنش اتمسفري ايجاد شده بود و تعداد روزهاي پاك ما پايين آمده بود و رسيده بود به سه روز در سال 92. يك جنبه ديگرش را هم اگر نگاه كنيم كه بيماري هاست، سرطان ها كه رابطه مستقيم با بنزن دارند، امروز در كشور بيداد مي كنند.
 
آماري از افزايش سرطان در اين سال ها داريد؟
با بررسي در يك بيمارستان، تا 25 درصد افزايش مراجعه كننده به خاطر سرطان داشتيم. در يك بيمارستان ديگر كه سرطاني ها را مي پذيرد، از 1100 نفر بيماري كه در طول يك تا دوسال پذيرش شده بودند، به عدد 1500 نفر رسيدند. اين آمار نشان مي دهد كه ما داريم روندي نزولي را در خصوص كيفيت هوا و بنزين طي مي كنيم و روندي صعودي در خصوص تعداد بيماراني كه با اين مساله دست و پنجه نرم مي كنند. علت عمده يي كه سازمان به دنبال اين قضيه است اين است كه ما ميزان بنزن كه آلاينده سرطان زاست، برايمان مهم بوده و اندازه گيري كرديم، در سال گذشته در برخي محل هايي كه اندازه گيري كرديم هفت برابر و حتي تا 15 و 20 برابر استاندارد بوده.
 
كدام محلات شهر آلوده ترين بودند؟
اين بحث ها را نمي شود باز كرد. ما نمونه برداري ها را انجام داديم. در قبل از سال كل مناطق تهران، برخي جاها تا 9 برابر و حتي15 برابر آلودگي داشتيم. البته عددهاي بالاتري هم داريم اما اين اعداد حد متوسطي اند. شايد چون مقطعي اندازه گيري كرديم، اعداد بالاتر يا پايين تر خطاي اندازه گيري باشند. ما نه اين سمت رنج بالارا مي گوييم و نه پايين را چون مقطعي اندازه گيري كرديم بايد كار آماري روي آنها انجام شود.
 
قاعدتا بايد آلودگي در اندازه گيري هاي شما در قسمت هاي جنوبي شهر يا مركزي بيشتر باشد.
بله ما در مناطق جنوبي چون بحث تردد و جمعيت را بيشتر داريم، بيشتر است. خودروها از ساختار تكنولوژي قديمي تر و فرسوده تري برخوردارند، دنسيته جمعيت بالاست لذا آلودگي بيشتر خواهد شد البته در اين ميان، جايي هم نبود كه كمتر از هفت برابر استاندارد بوده باشد. با اين اوضاع و احوال، قاعدتا فعاليتي كه بايد انجام شود، تمركز روي منبع اصلي بايد باشد كه مهم ترين منبع، بنزين پتروشيمي بود. جلساتي با وزارت نفت در اين خصوص داشتم كه همين اطلاعات را در اختيار وزارت نفت قرار داديم، خود وزارت نفت يكسري اطلاعات از اين دست و كامل تر دارد. خوشبختانه در توافقاتي كه با وزارت نفت انجام شد قرار شد از اول امسال بنزين پتروشيمي را كلاحذف كنيم. وزارت نفت درخواست واردات بنزين را از دولت كرد كه خوشبختانه اين قضيه هم حل شد. در خصوص بيماري ها هم برخي اطلاعات مربوط به سرطان را از سايت ها و بيمارستان هاي مختلف جمع آوري كرديم.
 
در حال حاضر در هيچ بخشي از سوخت ما بنزين پتروشيمي وجود ندارد؟
باتوجه به واردات، بنزين پتروشيمي حذف شده كه مربوط به يك مصوبه دولت كه به 10 ارديبهشت برمي گردد، است اما ما از قبل با وزارت نفت هماهنگ كرده بوديم، خود وزارت نفت هم مصمم بود در زمينه كاهش آلودگي هوا فعاليتي را انجام دهد. التزامي كه در وزارت نفت است اعتقادي كه خود وزير نفت و همكاران و معاونان شان دارند، هم قابل تقدير و تشكر است، از فعاليتي كه وزارت نفت انجام داد براي حذف بنزين پتروشيمي كه يك نقطه عطفي بود در رفع آلودگي هواي كشور ما كه شروعش از سوخت بوده كه منبع اصلي آلايندگي است. اندازه گيري هاي جديد ما نشان مي دهد ميزان بنزن سوخت يورو4 در حال حاضر، زير يك درصد است و ميزان آروماتيك در حد 24 و 25 درصد است كه بايد زير 35 باشد و تا 35 درصد هم جا داريم. البته شهرهاي ديگر را اندازه گيري نكرديم اما در برنامه هايمان است كه سوخت كشور را هر سه ماه يك بار آناليز كنيم و نتايجش را به اطلاع مردم برسانيم.
 
اين اندازه گيري به همه مناطق شهر تهران تعلق دارد؟
ما 12 تا پمپ بنزين را بررسي كرديم، در مناطق مختلف، شمال، جنوب، شرق، غرب و مركز. اينها آزمايشات پرهزينه يي هستند به همين دليل با توجه به محدوديت هاي داخل سازمان براي آناليز، تنها 12 پمپ بنزبن را مورد بررسي قرار داديم.
 
پروسه حذف بنزين پتروشيمي از كي استارت خورد؟
ابتدا بنزين پتروشيمي را از شهرهاي بزرگ حذف كرديم. با توان كشور و برنامه يي كه داشتيم شهرهاي آلوده را در اولويت قرار داديم. از تهران و كرج شروع كرديم و از اول امسال كل كشور بدون بنزين پتروشيمي شدند. ابتدا آلوده ترين ها را حذف كرديم بعد كمتر آلوده ها را.
 
با قطعيت مي توانيد بگوييد بنزين پتروشيمي در هيچ نقطه يي از كشور استفاده نمي شود؟
بله، در حال حاضر وزارت نفت هم واردات سوخت را دنبال مي كند كه كسري بنزيني را كه با بنزين پتروشيمي جبران مي شد، جبران كند. در هيچ جاي دنيا بنزين پتروشيمي را وارد بنزين مصرفي خودروها نمي كنند، در هيچ جاي دنيا سلامت انسان ها را فداي كسري مصرف شان نمي كنند و متاسفانه اين در ايران اتفاق افتاده و سلامت فداي كسري سوخت شده. اين سوخت هيچ فايده ديگري ندارد. هرچيزي كه مي سوزد كه بنزين نيست و هرچه مي سوزد را كه نبايد بريزيم در باك ماشين. امكان دارد چيزي توليد كند كه جبران ناپذير باشد. مرگ زودرسي كه انسان به خاطر سرطان از بين مي رود جبران نمي شود.
 
مصرف اصلي بنزين پتروشيمي كجاست؟
پتروشيمي اصولابنزين توليد نمي كند. اين حلال هاي پتروشيمي مصارف صنعتي دارند و براي صادرات مي شود استفاده كرد حتي اگر اين حلال ها را صادر كنيم از نظر اقتصادي به نفع مان است، تا بدهيم مردم بسوزانندش. استفاده از آنها در سوخت، به خاطر مشكلات تحريم بوده يا هرچيز ديگر، مهم نيست، برخي مواقع ادعاهايي كه مي كنيم بايد مطابق بر واقعيت باشد. اگر مي خواهيم اقدامي در اين حد انجام دهيم، بايد با مطالعه علمي و منطق پشتش باشد. بنزين پتروشيمي از اول هم اگر بررسي مي شد، چيزي نبود كه بتواند به سوخت اضافه شود، اين كار درستي نبود. قيمت جهاني اين حلال ها هم در بازار جهاني بالاست، هم مي توانيم صادر كنيم، هم صنايعي داريم كه مي توانند آن را مصرف كنند. يك فرآورده پتروشيمي قطعا ارزشمند است و در عين حال سلامت مردم هم حفظ مي شود. با وارداتي كه دارد وزارت نفت انجام مي دهد، بنزين استاندارد و با كيفيتي مصرف مي شود حتي وقتي با بنزين هاي داخلي پالايشگاه هم مخلوط شود. در حال حاضر در شهر تهران، كرج و اراك بنزين يورو4 توزيع مي كنيم، با همين مشخصات استاندارد و در همه جايگاه ها. تا يك مرداد ماه تبريز را به اين بنزين تجهيز مي كنيم به يورو4، تا يك مهر شيراز و اصفهان و تا يك آذر اهواز و مشهد مجهز مي شوند. بر اساس برنامه و مصوبه يي كه دولت دارد، همه اين شهرها در اين تاريخ ها به توزيع بنزين يورو 4 مي رسند. با برنامه يي كه وزارت نفت دارد، در يكي، دو سال آينده كل كشور را يورو 4 مي كنيم اما ما نگراني مان بيشتر در زمينه بنزن بود كه خوشبختانه با حذف بنزين پتروشيمي خيال مان راحت شد و اميدواريم كه رسيدن به بقيه ويژگي هاي استاندارد يورو4 هرچه زودتر در وزارت نفت اتفاق بيفتد تا سوخت مناسب داشته باشيم. سوخت مناسب يعني آلودگي كمتر تا امروز ما هيچ روز ناسالمي نداشتيم. ما از ابتداي سال شش روز پاك داشتيم و هيچ روز ناسالم.
 
اين روز ناسالم نداشتن را به پاي هواي بهاري و بارش ها بگذاريم يا حذف بنزين پتروشيمي؟
اين دو مساله است، يكي سوخت و ديگري هوا. هيچ كس نمي داند بايد به پاي كدام بگذاريم، در واقع به هر دو مرتبط است. ما در حال آناليز هستيم.
 
فكرمي كنم موقعي مي توانيد اين دو را از هم تفكيك كنيد كه به فصل سرما برسيم و وارونگي هوا.
نه، ما از نظر علمي مي توانيم بررسي كنيم و شرايط هواشناسي و آلودگي را شبيه سازي كنيم و نهايتا ميزان انتشار آلودگي را اعلام كنيم كه چند درصدش به خاطر هوا و چقدرش به خاطر سوخت بوده اما نكته يي نبايد فراموش شود. امسال تا الان شش روز هواي پاك داشتيم كه نسبت به پارسال و دو سال گذشته اش كه سه روز هواي پاك داشتيم، امسال تا همين امروز كه سوم خرداد ماه است، دو برابر سال هاي قبل روز هواي پاك داشتيم. عرض كردم يكي از منابع مهم آلودگي، ذرات 5/2 ميكرون و آروماتيك ها هستند. وقتي ميزان آروماتيك ها پايين مي آيند، ماده يي كه مي خواهد در فرآ يند ها و واكنش هاي اتمسفري شركت كند، در توليد ذرات 5/2 ميكرون حضور نداشته باشد، توليد ذره هم پايين مي آيد و از اين منبع سهم مان كم مي شود لذا تا امروز اين اتفاق افتاده، من نمي خواهم ادعا كنم فقط به خاطر سوخت بوده، ما فعاليت هاي ديگري هم در زمينه كاهش آلودگي هوا انجام داده ايم. يكي از مسائلي كه انجام داده ايم در 7-6 ماه گذشته، بحث استانداردسازي خودروها بود.
 
خودروسازاني كه تا آخر خرداد مهلت داشتند.
براساس مصوبات دولت، مهلت به خودروسازان تا يك شهريور تمديد شده. توافقاتي كه ما كرده ايم تا يك تير است. بحث هايي كه كرديم، در مورد اگزوز يورو4 است و آنچه دارد از خودرو خارج مي شود. همين الان در مورد توليدات ايران، آنچه از اگزوز خودرو خارج مي شود، يورو4 است. آلاينده هاي CO و HC اما ما يورو 4 را زماني مي توانيم قبول كنيم كه همه تست ها و مواردش با هم انجام شده باشد. اين جريان دو تا مساله داشت كه دولت سر همين دو مساله بود كه مهلت را تمديد كرد تا بتوانند همه انتظارات را تامين كنند. يكي EOBD است و ديگري سنسور اكسيژن است. ما اينها را هم طبق برنامه يي كه داشتيم تامين شده و خوشبختانه خيلي از خودروسازان اين دوتا را هم نصب كردند. برخي خودروهايي كه از خارج كشور وارد مي شوند، برخي خودروهاي داخلي مونتاژ شده مجهز به اين دو فاكتور شده اند، فاكتورهايي كه بحث كنترل مضاعفي را روي خروجي آلاينده هاي اگزور خودرو انجام مي دهند. يعني ارتقاي واقعي خودرو از يورو2 به يورو4. چون من خاطرم است سال 84 كه از سازمان مي رفتم (من قبلادر سازمان مشغول بودم) يورو2 تحويل دادم، سال 92 كه آمدم، همچنان يورو2 تحويل گرفتم. در اين هشت سال پيشرفتي نداشتيم اما خوشبختانه در اين هفت، هشت ماه فعاليت خوبي در مورد خودروسازان انجام شده، وزارت صنايع هم همكاري كرد. مطمئنم كه نياز به تمديد مجدد ندارد و در اين تاريخ مطمئنم اين اتفاقات انجام خواهد شد. اين پروسه در خيلي از خودروها انجام شده و تمام شده و رفته، در مورد برخي خودروهايي كه سفارش خريدهايشان ديرتر بوده يا تيراژشان بالاتر است، احتمال مي دهيم تا دوماه آينده تمام شود.
 
اين تجهيز در مورد كنيستر و كاتاليست هم كامل شده؟
كنيستر و كاتاليست از يورو2 اضافه شده، در چند سال در يكسري توليدات بين سال هاي 84 تا 92 يكسري از توليدات آنها را كنيستر نگذاشتند كه بحثي است كه بايد در پروژه هايي كه داريم براي كاهش آلودگي هوا اينها را هم ببينيم اما خودروهاي الان كنيستر و كاتاليست دارند، سنسور دوم اكسيژن و EOBDهم فعال مي شود. در مورد آلاينده ها و كاركرد موتور، بهبود وضعيت موتور، سيستمي است كه نصب مي شود و قطع و يقين مي دانم كه نياز به تمديد نيست. از اين جهت فعاليت خوبي انجام شده است.
 
از اقدامات ديگري كه حتما در زمينه كاهش آلودگي انجام داده ايد، بگوييد؟
يك فعاليت ديگري كه در اين شش، هفت ماه گذشته در زمينه آلودگي هوا انجام شد و آن بحث كنترل صنايع است پايش هاي آنلاين و فورسي كه سازمان گذاشته. تلاشي در حال انجام است تا بحث مانيتورينگ و پايش لحظه يي صنايع انجام شود. در ارتباط با عوارض آلايندگي و صنايع آلاينده باز به جد اين كار انجام مي شود كه در ارتباط با صنايع هم بتوانيم يك كاهش آلودگي داشته باشيم. نكته ديگري كه حايز اهميت هم هست، اين است كه در چند ماه گذشته فعاليتي را با همكاري ارگان هاي ديگر از جمله وزارت نفت، نيرو، كشور و صنعت انجام داديم، مصوبه بسيار خوبي را دولت در 10 ارديبهشت به تصويب رساند كه آن هم 9 محور دارد و 35 فعاليت كه تقريبا يك برنامه و يكسري راهكارهاي اجرايي بسيار مشخص با زمان بندي مشخص است. مسوولان مشخص شده اند و نظارت هايي كه سازمان و ديگر سازمان هاي ناظر انجام مي دهند، واضح تبيين شده. فعاليت ها و كارها را مي توانيم هدايت مي كنيم تا بتوانيم به آن پايش آلودگي هوا دسترسي پيدا كنيم. اين براي كل كشور است، راهكارها صرفا مختص كلانشهرها نيست. در زمينه هاي بازسازي و نوسازي صنايع است و در زمينه مديريت يكپارچه معاينه فني در زمينه سوخت است، در زمينه بحث نيروگاه ها و كاهش آلودگي آنها، بحث آموزش و اطلاع رساني و حمل و نقل عمومي است. تقريبا مي شود گفت برنامه اجرايي بسيار مشخص و كاملامعين است كه تدوين شده. اميدواريم در آينده كه اجرا مي شود به نتايج خوبي برسيم، يكي از مواردش هم بحث پتروشيمي بود كه حذف بنزين آن بود كه دولت سه ماه به آن وقت داد كه خوشبختانه قبل از سه ماه به نتيجه رسيديم. نكته ديگر در ارتباط با نگراني هايي است كه مردم شايد داشته باشند در مورد سوخت كه استاندارد است يا نيست. در مصوبه دولت يك وظيفه يي براي سازمان تدوين شده كه هر سه ماه يك بار سوخت كشور را آناليز و نتايجش را ارائه كند. نخستين نتايج را 10 مرداد اعلام مي كنيم. مقدماتش فراهم شده، با استفاده از امكانات داخلي و بعضي مواقع خارجي كه سوخت را آناليز و نتايج را به مردم، مسوولان و دولت ارائه كنيم.
اينها فعاليت هايي است كه كلادر زمينه آلودگي ها شروع شده و خوشبختانه دارد با همان روندي كه نياز است، پيش مي رود. چون واقعا در هفت، هشت سال گذشته ما با يك كندي حركت و در برخي موارد با توقف حركت مواجه بوديم كه ان شاءالله از هفت، هشت ماه پيش كه دولت تدبير و اميد و خود رياست جمهوري و رييس سازمان اعتقاد ويژه و راسخ نسبت به بحث آلودگي هوا و مسائل زيست محيطي دارند، دنبال مي شود.
 
آيا بنزين توليد داخل ما كه با بنزين وارداتي مخلوط مي شود، را به تنهايي آناليز كرديد؟ اگر آناليز شده، چقدر با استاندارد فاصله دارد؟
در برخي پالايشگاه ها مثل پالايشگاه شازند اراك و تهران و برخي پالايشگاه هاي ديگرمان، كاملابا كيفيت استاندارد جهاني مطابقت، مي كند اما قطعا برخي پالايشگاه هايمان كه هنوز اصلاح نشده اند و تكنولوژي شان ارتقا نيافته، قطعا استانداردهاي ما را طي نمي كنند. به همين خاطر وزارت نفت برنامه يي براي خودشان دارد كه در يك دوره زماني مشخصي كه به ما قول دادند، كل سوخت كشور را استاندارد كنند و پالايشگاه ها را ارتقا دهند. پالايشگاه آبادان يكي از اين موارد است. وزارت نفت دارد مجتمع پالايشگاهي خودش را احداث مي كند كه آنها هم در يكي، دو سال آينده به مدار وارد مي شود. اميدواريم در يكي، دو سال آينده سوخت كشور بر طبق برنامه يي كه پيگيري مي كنيم به حد استاندارد برسد اما در حال حاضر برخي پالايشگاه ها كيفيت سوخت مطلوب را توليد نمي كند اما بايد خودشان را ارتقا بدهند، همان طور كه خودرو دارد خودش را ارتقا مي دهد و از دو به چهار برسد و از چهار به پنج برسد. در سال هاي گذشته اين در برنامه نبود، ما همه اش دنبال خودرو بوديم، سوخت عقب افتاده بود اما خوشبختانه الان احساس مي كنم حركت ما در خودرو و سوخت تقريبا مي شود گفت حركت بسيار خوب و همگامي است. اميدواريم بتوانيم در سال هاي آتي يورو4 در فرآورده و يورو 5 را در سال هاي بعدش دنبال كنيم.
 
اعداد اجزاي بنزين پالايشگاه ها را نگفتيد.
عدد از پالايشگاه ها نداريم، وزارت نفت مي داند اجزاي بنزين توليدي اش را.
 
كلياتش چيزي مثل پتروشيمي است كه خيلي فاصله دارد با استانداردها يا تفاوت در اين حد نيست؟
بحث ويژگي هايش را وزارت نفت بايد بدهد، ما اندازه گيري نكرديم اما در اين سه ماه كه سوخت كلانشهرها را بررسي مي كنيم، قطعا كيفيت آن سوخت را هم بررسي مي كنيم اما نه به طور جداگانه. وظيفه ما اين است كه ببينيم آنچه به مردم داده مي شود، مطابق استاندارد است يا نه. اين وظيفه سازماني ما است، هيچ وقت وارد اينكه سوخت يك پالايشگاه را بررسي كنيم، نمي شويم.
 
حجم بنزين وارداتي در حال حاضر چقدر است؟
بر اساس اطلاعاتي كه ما داشتيم در حدود پنج تا هشت ميليون ليتر روزانه بنزين پتروشيمي به سوخت توليدي اضافه مي شد، قطعا اين ميزان الان وارد خواهد شد.
 
در حال حاضر گازوييل يورو4 در كار است يا قرار است وارد چرخه شود؟
گازوييل، بايد يورو4 باشد و گوگردش زير 50 پي پي ام. اين هم جزو برنامه هايمان با وزارت نفت است كه هماهنگ شده ايم. در حال حاضر بحث تهران، اراك و كرج را به طور كامل داريم كه گازوييل يورو4 در آنها توزيع مي شود و آن هم باز در برنامه وزارت نفت است.
 
گازوييل هم وارداتي است؟
نه، از پالايشگاه داخلي دارد توليد مي شود. در چند ماه گذشته مذاكرات خارجي كه انجام شد و فتح البابي شد در مساله هسته يي و توافقاتي كه انجام شد، مقدار تحريم ها كمتر شد، لذا الان برخي پالايشگاه هاي ما ارتقا يافتند و در آينده هم باتوجه به روي خط آمدن برخي مجتمع هاي پالايشگاهي كه توليد مي كنند، اميدواريم بنزين و گازوييل را به استاندارد مطلوبي برسانيم. در حال حاضر سه تا از شهرهايمان كامل به توزيع گازوييل يورو4 پرداخته اند.
 
استاندارد يورو 4 كه از آن سخن مي گوييد مطابق استانداردهاي جهاني است و واقعا يورو 4 است؟
در سازمان محيط زيست چيزي كه كنترل مي كنيم بحثي است كه مربوط به آلودگي هواست و آنچه روي آلودگي هوا تاثير مي گذارد. بحثي كه در حال حاضر در ارتباط با بنزين داريم، اروماتيك ها و اولفين ها است و بنزنش كه خيلي برايمان مهم است. هركسي از ديدگاه خودش مي آيد استانداردي را مي گذارد و ما موظفيم بر اساس استاندارد اينها را كنترل كنيم. از ديدگاه ما بنزين و گازوييلي كه در اين چند شهر توزيع مي شود، يورو4 است. يورو4 استاندارد جهاني است همه جا بايد عناصرش يك مقدار ثابتي باشد. در اين زمينه بستگي به اهميت دارد و اولويت. ما قاعدتا در كشور، خودرو را هم كه داريم، چك مي كنيم توان چك كردن يكسري از پارامترها را نداريم يا در كشور ما كارايي ندارند. اگر بخواهيم ايده آل عمل كنيم بايد خودمان براي خودمان استاندارد داشته باشيم، بگويند استاندارد ايران. در مورد سوخت يا خودرو ما الان اقتباس مي كنيم. برخي كشورها استاندارد امريكا را و برخي استاندارد ژاپن را برمي دارند، ما از يورو اقتباس مي كنيم، آنچه بايد به نفع ما باشد و بايد ويژگي هايش را داشته باشد. سعي مي كنيم ويژگي هايي كه ايجاد مي كنيم، تقريبا در حدود 90 تا 95 درصد كل آن ويژگي ها باشد. استاندارد يوروي ما در مورد سوخت و خودرو تا 97 درصد آن ويژگي هاي اصلي را دارد.
 
يكسري مباحث مطرح بود در اندازه گيري آلاينده ها و همين بحث استاندارد ايران، اروپا و امريكا. ما يك عددهايي را براي خودمان به استاندارد تبديل كرديم كه نسبت به استاندارد اروپا خيلي بالاتر است.
چنين چيزي نيست، اگر مي گوييم يورو4 يعني همان يورو4. همان چيزي كه در اروپا دارد چك مي شود، ما چنين كاري را و دست بردن در استاندارد را انجام نمي دهيم، چون مال ما نيست وگرنه مي گفتيم استاندارد ايران. ما در مورد هواي آزاد استاندارد داريم، مال خودمان است، خودمان انجام مي دهيم، در شوراي عالي حفاظت در دولت تصويب مي شود و آن استاندارد را مي گوييم مال ايران است. استاندارد سطح صداي خودرو مال خودمان است، ربطي به اروپا ندارد. مي گوييم اگزوز اينقدر صدا نبايد بيشتر داشته باشد، مطالعه كرديم، خودروهاي ايران و دنيا را بررسي كرديم. استانداردهاي اروپا و امريكا را بررسي كرديم، يك چيزي براي خودمان تدوين كرديم اما در مورد سوخت و خودرو اين كار را نكرديم. امكانات و شرايطش نبوده، آمديم گفتيم همان استاندارد اروپا را قبول مي كنيم، اين به اين معني نيست كه عدد چيز ديگري بگذاريم. اگر سوخت يورو4 كه در انگلستان چك مي شود، بنزنش زير يك درصد است، مال ما هم همان است، عدد را عوض نكرديم اما برخي ويژگي ها را ممكن است نتوانيم بهش برسيم. آن ويژگي را براي مدتي پندينگش مي كنيم، كه مثلامهلتي مي دهيم كه خودروساز بايد در فاصله زماني تعيين شده به آن برسد. اين هم طبيعي است، هر كشوري كه مي خواهد استانداردي را رعايت كند، با توجه به تكنولوژي و شرايطش يك تغييراتي را، نه تغييرات در عدد، كه در مراحلش ايجاد مي كند. اگر 6 مرحله آزمايشي باشد، در مرحله اول 5 تاييش را مي خواهيم، يك تايپ آزمايش را اعلام مي كنيم كه فعلانمي خواهيم تا به تكنولوژي اش برسيم. خاطرم هست در استاندارد يورو4 كه مي خواستيم انجام دهيم، تست «شِد» را نمي توانستيم انجام دهيم، اتاقي كه بتواند بخارات هيدروكربن را بگيرد، نداشتيم. در مرحله اول گفتيم تست يك و دو را انجام دهيد، تست سه كه تست «شد» هست را انجام ندهيد، بعد از شش ماه مهلت كه اتاق شد فراهم شد و تكنولوژي اش درست شد، آن هم اجباري شد. طبيعي است در استقرار استاندارد، مرحله به مرحله جلو برويم. تقريبا مي شود گفت در استاندارد يورو4 خودرو، 90 درصد مراحل را جلو رفتيم. در سوخت هم به همين شكل. تقريبا مي شود گفت با اطمينان 90 تا 95 درصد عين آن يورو4 است كه در انگلستان اجرا مي شود. 5 درصد ممكن است متفاوت باشد، آن هم نه اينكه نخواهيم انجام دهيم، بايد شرايط فراهم شود. در مورد سنسور دوم اكسيژن بايد دو، سه ماه مهلت دهيم به خودروساز تا ثبت سفارش كند، بخرد، در خط توليدش وارد كند، كارشناسش را آموزش دهد. مهلتي كه داديم براي اين است.
 
بعد از اتمام اين مهلت مي توانيد با قطعيت بگوييد يورو4 ما صد در صد همان يورو4 اصلي است؟
بله ما به دنبال اين هستيم كه به صد در صد برسيم، الان هم به همين شكل است. خودروسازان به 90 تا 95درصد رسيده اند، اولويت مي گذاريم، نمي گوييم سنسورش را گذاشت، اول مي گوييم اگزوز بايد آلودگي اش كم باشد. نخستين چيز تست تايپ يك است، اگزوز اندازه گيري مي شود. برخي موارد هستند كه مثلادر كشور ما امكاناتش وجود ندارد، در مورد استاندارد خودرو، مثلاتستي هست كه در منهاي 7 درجه سانتيگراد بايد انجام دهيم، بيشتر براي مناطق سردسير استفاده مي شود. آن را الان انجام نمي دهيم اما در مراحل بعدي كه مي خواهيم به صد درصد برسانيم قطعا اين هم يكي از تست هاست.
 
آلاينده هايي كه در تابلو نشان مي دهد، اگر همه زير 50 باشد شاخص هواي سالم را دارند. اين عددها براي آلاينده هاي مختلف، متفاوت است اما همه عددها با يك ميزان سنجيده مي شود. اين را چگونه ارزيابي مي كنيد؟
عناصر آلاينده عددهاي متفاوتي دارند اما يك بحث علمي داريم كه كار ما است، ما مي دانيم كدام آلاينده چه هست، چه غلظتي دارد، چگونه بايد اندازه گيري شود، چگونه بايد در مراجع علمي اعلام شود. هيچ وقت در مراجع علمي نمي گوييم PSI 50 يا 100 است، ما غلظت مي گوييم. غلظت سالانه يا روزانه اعلام مي شود. براي اينكه مردم بيشتر با اين شاخص ها آشنا شوند و اينكه اين آلودگي هوا كي بالامي رود و كي پايين مي آيد، اين شاخص را درست كردند. در دنيا شاخص هايي از اين دست زياد داريم، در فرانسه «اِدمو» هست، «پي اس آي»، «اي كيو آي»، «اِي پي آي» همه اينها شاخص هايي اند كه مردم جامعه متوجه شوند كه وضعيت آلودگي چگونه است. اين شاخص ها برهمان مباني علمي استوارند اما ساده كردند. مثلامي گوييم صفر تا پنجاه، پنجاه تا صد و... بعد آمدند غلظت آلاينده را اندازه گيري كردند، شاخصي را درست كردند، شاخص، اندازه گيري مي كند و اعلام مي شود شاخص صفر تا پنجاه، اين بيماري ها و اثرات را ايجاد مي كند، لذا براي مردم عادي است. عددي كه در تابلو مي بينيد عدد پي اس آي است، پي اس آي كل، نماينده يي از پي آس آي هاي ريز جزو است. آن پي اس آي را كه بالاترين جزو را به خود اختصاص مي دهد مي شود پي اس آي روزانه.
 
ريز پي آس آي ها را داريد؟
اعداد ريزش را هم داريم ايستگاه هاي پايش ما دارند به طور لحظه يي و مستمر اندازه گيري مي كنند.
 
اگر ذرات زير 5/2 به 50 مي رسد هوا ناسالم اعلام مي شود. شايد co به عدد ديگري برسد، هوا از نظر اين آلاينده ناسالم باشد.
چون عدد 50 شاخص است، همه شان بايد به 50 برسند كه ناسالم شوند. تا 50 همه پاكند، اگر Co، 20 باشد، SO2، 10باشد ما بالاترين را به عنوان آن روز مي گيريم، الان مثلاشاخص Co، 10است، No2، 20است، پي ام 5/2، 50 است، ما شاخص آلودگي را 50 مي گيريم. روال كار به اين شكل است كه عدد را اندازه گيري مي كنيم، با عدد استانداردش مقايسه مي كنيم، يك Sub Index درست مي كنيم، No2 يا Co اينها همه تا 50 يكي اند، تا زير 50 پاكند و بالاي آن ناپاك. چون استانداردش را در Sub Index گذاشتيم.
 
اما عدد استانداردشان باهم فرق دارد.
بله فرق دارد. اينجا هم استاندارد سازي مي كنيم. مثلاCo عدد استانداردش 9 است، الان شده 15، 15 را تقسيم بر 9 مي كنيم، No2 عدد استانداردش 05/0 است شده 10، 10 را تقسيم بر 05/0 مي كنيم. اين پروسه استاندارد سازي است كه به شاخص روي بيلبورد تبديل مي شود.
 
امسال تا الان هواي ناسالم نداشتيم. 6 روزش پاك بوده بقيه اش سالم بوده. از سويي آمار مرگ و مير افراد در تهران و شهرهاي ديگر دائم از سوي وزارت بهداشت اعلام مي شود. شما آماري از ميزان مرگ و مير در اثر آلودگي هوا داريد؟
ما دوتا عدد داريم. وزارت بهداشت درمان موظف شده بر اساس مصوبه دولت، سالانه اين اطلاعات را به مردم بدهد و مرگ و مير و بيماري ناشي از آلودگي هوا را اعلام كند اما پارسال عددي را دارند كه مي گفت 2850 نفر مرگ و مير در تهران فقط به خاطر پي ام 5/2 ايجاد شده است. بقيه عناصر را اندازه گيري نكردند. كاري هم كه ما در دانشگاه انجام داديم، عدد 4 هزار تا 4500 نفر داريم كه فقط به خاطر 5/2 ميكرون از بين رفتند. به عبارتي روزي بيش از 10 نفر. اين به پارسال تعلق دارد، مال امسال را هنوز محاسبه نكرده ايم.
 
از شروع مصرف بنزين پتروشيمي تا امسال كه قطع شده، كدام سال بيشترين خسارت سلامت را در روزهاي ناسالم به همراه داشته؟
آن را اصلااندازه گيري نكرديم، وزارت بهداشت پارسال فقط يك عدد را اعلام كرده اما در سال هاي گذشته هيچ عددي اعلام نشده بود. بستگي به نوع آزمايش دارد، همه اين آزمايشات تخمين است، كشور ما آزمايشات سيستماتيك ندارد چون ركورد نداشته و ثبتي اتفاق نيفتاده، بيماران رجيستر نشدند. علتش در اين است كه سازمان جهاني بهداشت يك مدلي دارد به نام «ال كيو» كه همه از آن مدل استفاده مي كنند. ما و وزارت بهداشت هم از اين مدل استفاده كرديم. بسته به اطلاعاتي كه به آن مي دهيم، تغيير مي كند. ميزان تلورانس آمار ما با وزارت بهداشت هزار تا تفاوت داريم.
 
اوايل كه بحث آماردهي در خصوص مرگ و مير در اثر آلودگي هوا مطرح بود، گفته بودند مشخص نمي كند مرگ در اثر آلودگي هواست، كه تنها بيماري هاي قلبي و تنفسي را تشديد مي كند.
اين مدل اصلاروي بيماري نيست، روي غلظت آلودگي هواست. از روي آن بر اساس مطالعات اپيدميولوژي كه بهداشت مدلش را تاييد كرده، همه مي توانند تخمين بزنند. هيچ كاري به ثبت بيماري ندارد، كاملابه آلودگي هوا مرتبط است. هيچ ربطي به آمار فوتي هاي مان ندارد. ممكن است بيشتر باشد با 95 تا 99درصد تخمينش درست است.
 
در مورد حمل و نقل عمومي و آلودگي هوا چه اقداماتي انجام شده؟
در مباحث مربوط به حمل و نقل عمومي، هم شهرداري تهران و ما يك تفاهمي با وزارت نفت و وزارت كشور داريم، براي حمايت از توسعه حمل و نقل عمومي و مترو و افزايش ميزان سرويس دهي مترو و بي آر تي، فعاليت هايي است كه در بحث دولت هم وجود دارد كه نسبت به توسعه حمل و نقل عمومي و كاهش سفرها و بحث هاي مربوط به ساختارهاي الكترونيكي براي كاهش سفر در حال دنبال كردن هستيم.
 
قرار بود روي ماشين هاي سنگين فيلتر دوده نصب شود.
آن هم خوشبختانه در مصوبه دولت است، شهرداري تهران بر اساس سخناني كه داشتيم، دارند تست مي كنند. دو، سه تا فيلتر را بررسي و يكي را انتخاب مي كنند. تا آخرسال روي بسياري از اتوبوس هاي شركت واحد نصب مي كنند، از ابتداي سال آينده هم خودروهايي كه توليد مي شود، بايد فيلتر داشته باشند.
 
ماشين هاي سنگيني كه در حال حاضر در حال تردد در شهرها هستند چطور؟
خودروهاي سنگيني كه در خيابان هستند توليد شده اند.
 
با معاينه فني نمي شود آنها را ملزم به نصب فيلتر كرد؟
مي شود اما ما داريم يك كار مي كنيم. حمل و نقل عمومي خصوصا تاكسي ها. داريم با وزارت نفت و وزارت كشور كاري را مي كنيم كه هم بحث تاكسي هاي مدرن را داشته باشيم و هم كاتاليست شان را به طور رايگان عوض كنيم. خودروهاي هيبريدي وارد كنيم. با برخي خودروسازان روي بحث خودروي هيبريدي داريم كار مي كنيم. يكي از اتفاقات خوب اين است كه دولت مصوب كرده سود بازرگاني خودروي هيبريدي و برقي به صفر برسد، فقط حقوق گمركي مي دهند كه 4 درصد است، اين خودش فتح الباب است براي اينكه خودروهايي كه آلودگي شان كم است و مصرف شان در 100 كيلومتر، سه يا چهار ليتر است، وارد چرخه حمل و نقل كشور شوند. تلاش داريم اين اقدام را به خودروهاي عمومي تعميم دهيم. كار ديگر اين است كه شهرداري و ستاد سوخت دارند مي كنند، از رده خارج كردن ميني بوس هاي فرسوده است كه تعداد قابل توجهي از ميني بوس هاي فرسوده در تهران و 8 كلانشهر هم برنامه داريم، حذف كنيم.
 
همه افراد مي توانند اين خودروهاي هيبريدي را وارد كنند؟
بله، آزاد است، براي همه. مي توانند با سود صفر وارد كنند، سود بازرگاني ورود خودروها حداقل 40 درصد بوده كه به صفر رسيده است.
 
بنزين وارداتي را از كدام كشورها وارد مي كنيد؟
نمي دانم، گمان مي كنم حوزه خليج فارس است احتمالا.
 
توليد داخل مان چقدر در سوخت مصرفي سهم دارد؟
درصد دقيقش را نمي دانم، خيلي بيشتر از نصف است، از ميزان دقيق واردات و توليد بنزين اطلاع ندارم اما اگر ميزان بنزين پتروشيمي مورد استفاده را درنظر بگيريم، 8 تا 10 ميليون ليتر روزانه بوده، ولي توليدات داخلي ما درصد قابل توجهي از بنزين كشور را تشكيل مي دهد. به همين دليل دنبال اين هستيم كه در سال هاي آينده تكنولوژي پالايشگاه را بالاببريم كه كل كشور از بنزين داخلي استفاده كنند. درصد قابل توجهي اش داخلي است.
 
 
  • با اینترنت پر سرعت های وب بی وقفه فیلم ببینید
  • چقدر انتظار کشیده اید؟
  • فراتر از انتظار ...
سررسید
102 روز مانده
آذر
تهران
پیک
با دوستان، خانواده و همکاران خود نامه نگاری کنید. برای استفاده از این بخش لطفا وارد سیستم شده و یا ثبت نام کنید.
پیک
ایمیل
Google+